De eerste twee weken zijn achter de rug. Nu al loopt mijn agenda aardig vol, waar ik heel gelukkig van word.
Mijn werkdagen zijn al aardig gevuld. Klantbesprekingen, maakwerk, vermaakwerk. In het weekend naar een stoffenbeurs geweest. Dochterlief is aangestoken met ‘het virus’, we moeten alleen nog tijd vinden om samen aan de werktafel en naaimachine te zitten😊
Gisteren was ik bij familie, een dagje helpen. We praatten over verschillende dingen en natuurlijk kwam ook het gesprek op mijn leuke werk. Ik had eens een oproepje gedaan voor oude knopen. Prompt kreeg ik een doosje knopen om mee te nemen.
Ik sprak over een nicht, zij had ook nog wat liggen…moesten nog even afspreken. Zelfde avond zijn we daar meteen maar even langs geweest.
Ook haar vader, mijn oom dus, is zijn werkzame leven ook kleermaker geweest. Hij had een ladenkastje bij zijn dochter achtergelaten toen hij naar het zorghuis ging. 91 is hij nu. Hij wil de leeftijd van zijn broer, mijn paps, overleven. Paps werd 93.
Oom Emiel, de laatste der Mohikanen, zoals hij het zelf zei, vond het geweldig dat nu een nichtje, ik dus, het kleermakersvak oppak. Met trots mag ik zeggen dat ik nu trotse eigenaar ben van zijn kleermakersscharen ✂️ zijn ladenkastje en toch nog aardig wat fournituren (naaigerei). Met eerbied knipte ik met zijn schaar vandaag een stofreep van een jurk mee af. Apart gevoel…en zo dankbaar!🙏
Atelier SYS 